Jaap en Eric,

 

Twee voetballers die samen alle vertegenwoordigende elftallen hebben doorlopen binnen de vereniging, uit het juiste hout gesneden en een warm hart voor de club. Hun jarenlange lidmaatschap loopt gezamenlijk tegen de 90 jaar aan. Dat is bijna echt een eeuwigheid. Van de knollenvelden tot het verfijnde en enigszins vervloekte kunstgras. Van een krot langs dat knollenveld, tot een fraai complex aan de Gotzenhainsingel. Waar Jaap zich ook de nodige uren sterk voor heeft gemaakt.

 

90 jaar voetbal in de benen, da’s niet niks. Eind jaren zestig, begin jaren zeventig is natuurlijk een perfecte tijd om van het voetbal te gaan proeven. Een logische keuze, de hoogtijdagen van het NL voetbal en de eerste echte internationale prijzen stapelden zich op voor Nederlandse clubs. Iets waar je je als jongetje graag aan wilt spiegelen en aan meedoen.

 

Negentig jaar voetbal en echt alles al een keer meegemaakt, de meeste vlieguren van het Bleiswijkse voetbal, de nestoren van de club, de echte mastodonten van de Soccer Boys. Mastodonten, mag ik dat zo zeggen Mart Smeets, ja dat mag je zo zeggen Jan Kraan. Echte mastodonten van het Bleiswijkse voetbal, met de zaterdagafdeling in het bijzonder.

 

Om wat inspiratie op te doen vroeg ik laatst aan Ed Post, de gewezen kroegbaas van het Karrewiel wat hij van Jaap en Eric wist. Jaap & Eric voetbalde al toen jij nog in je vaders pijp zat. U begrijpt dat ik dit banale gesprek gelijk heb afgekapt. Als je ordinair gaat doen over mijn helden, dan kap ik er gelijk mee.

 

Jaap, als voetballer al heel vroeg bij de pinken, ook al schiet deze pink tijdens een fanatieke warming-up nog wel eens uit de kom.

Engeland heeft David Beckham, wij hebben Jaap Luyendijk. Ze ontlopen elkaar niet veel. Beide een haarzuivere trap met dat rechterbeentje. Bij een voorzet van Jaap hoef je er alleen maar tegenaan te lopen. Koptechniek geen vereiste. Iets wat ‘ie zelf niet kan, legt hij anderen ook niet op. Tekenend voor de persoon. Een puntgave voorzet is soms mooier dan de goal zelf en ze hangen later toch wel om je nek.

 

Toch zijn er kleine verschillen tussen Beckham en Jaap naast het evidente leeftijdsverschil. Bij Beckham zie je aan zijn vele tatoos waar zijn shirt ophoudt en zijn arm begint. Bij Jaap weet je niet waar zijn been begint en zijn broek ophoudt. Gelukkig hebben we oranje kousen bij de Soccer Boys om een beetje contrast aan te brengen.

 

Jaap was tot het laatst iemand voor twee helften de eerste en de derde. In de 2^e helft moet Jaap altijd effe de irritaties uit zijn systeem een plekkie geven om dan fris en uitgebromd aan de 3^e helft te beginnen om het allemaal nog een te beschouwen aan de toog.

 

Van de grijze pijl naar de witte pijl, Eric van der Jagt, is een klein sprongetje, want ze trokken altijd samen op.

De witte pijl schoot in zijn jonge jaren, zoals zijn naam doet vermoeden, met vuurpijlen en heeft mening keeper doen beven met zijn verwoestende schot. Doorlaten maar, werd menigmaal beschouwd als de meest verstandigste oplossing. Een wijs besluit.

 

In zijn nadagen werd het allemaal verfijnder en preciezer. Als we wat meer kilo’s meetorst, moet je slimmer zijn. Hij voetbalde meer met gevoel, als een poëet die uit zijn dichtbundel citeert. Eric, betrouwbaar, goedgeluimd, altijd aanwezig bij goed of slecht weer, spelend of geblesseerd.Snoert iedereen, die gekscherend doet over zijn gewicht, de mond, door de bal om de muur te krullen. Kon hij maar zo tennissen hoor je vaak langs de lijn als hij weer eens het net liet bollen. Maar dat wil ik helemaal niet weten van mijn held. Ik zie hem liever met kalk aan zijn kousen dan het rood stof aan zijn sokken.

 

Als er een prijs zou bestaan, dan krijgt Jaap de Gouden Stropdas en is de Gouden Krul voor Eric. Nu is het vinden van een Gouden Stropdas net zo moeilijk als het vinden van een Gouden Krul, dus het blijft bij deze hommage.

 

Als eerbetoon aan Jaap en Eric kreeg ik waanbeelden voor me van Argentijnse toestanden van Diegoiaanse proporties. Nooit zullen wij als Zaterdag 4 meer met een nummer 7 & 12 spelen, nam ik mee plechtig voor. Niemand mag ook maar in de schaduw staan van deze beide heren. De shirts vereeuwigen met handtekeningen en inlijsten die handel. Maar niets van al dat, aan het lijf van deze heren geen polonaise. Carnaval is nooit iets geweest voor deze heren.

 

Als je Jaap midden in de nacht wakker maakt en vraag een voorzet te geven, dan legt die de bal in slaapdronken toestand zonder twijfel op je stropdas. Kakken zonder douwen voor Jaap.

 

Als je een minuut voor tijd een vrije trap krijg rond de 16 en je kunt kampioen worden. Trek dan Eric van de stamtafel vandaan, doe ‘m een paar kicksen aan en ga de champagne maar vast openen en hang de slingers maar vast op. Succes gegarandeerd.

 

En nu stoppen ze er mee, de kick aan de wilgen en een laatste en zoveelste kampioenschap op zak. Er mee stoppen als je het hoogtepunt hebt bereikt, net zo als in de slaapkamer. Verder vinden wij het voor jullie wel zo prettig dat jullie je carrière hebben mogen afsluiten met zoveel talent om je heen. Dat moet toch een inspiratie en stimulans zijn geweest voor jullie. En we hopen dat jullie niet helemaal cold turkey gaan en gedurende de afkickperiode nog vele malen langs de lijn zullen staan om ons te steunen.

 

Natuurlijk mogen jullie aanzitten tijdens die belangrijke 3^e helft. Maar niet voor de kennisoverdracht, want deze groep eigenwijze voetballers valt echt niets meer te leren. Als je het nou nog niet weet, dan leer je het nooit meer.

Nu breekt er een andere tijd aan. Prima, want achter Jaap en Eric staan ook twee vrouwen, Mieke en Ingrid, die hun partner altijd hebben gesteund met deze uit de hand gelopen hobby. Zij hebben deze jaren misschien wel als tropenjaren ervaren, omdat voetbal een grote slokop is en rücksichtslos de vrije tijd opsoupeert. Het weekeindje weg zal wat vaker plaatsvinden en dat gunnen we jullie van harte.

 

Jaap en Eric, ze zouden eigenlijk een biertje moeten lust en ze zullen nog spijt krijgen als we 3 keer achter elkaar kampioen worden. Maar een ding weet ik zeker en ik spreek namens de groep. Bedankt voor alle mooie momenten, goals en herinneringen. Uit het oog is zeer zeker niet uit het hart en dank, heel veel dank voor jullie toewijding en vriendschap.

 

Mannen, hef het glas voor Jaap, Eric, Mieke & Ingrid